MÛRAD CIWAN

SERXWEBÛNA KURDISTANÊ

Û

DEWLETA CIHÛ

FÛAD SÎPAN                                                                                                Almaniya, 16.08.2009

Kurdistaniyên hêja!

Divêt em ber bi çav bikin, ku helwesta Erdogan baweriyeke xurt nade mirovan, ku ewê doza gelê Kurd bi awayekî dadimend çareser bike. Çimkî plan û projeya wî ji vê daxwazê re tinin. Erdogan di sala 2002an de înkara hebûna gelê kurd dikir, tew wî di ser de jî di sala 2004an de digot, heger Kurd li Arjantîn jî welatekî serbixwe ava bikin, “emê herin wê derê û wê Kurdistanê li Arjantînê jî wêran bikin”. Ma di vê demê de çi bûye, ku Erdogan ji nişkan ve hatibe “guhertin”. Heger em pîvanekê di navbera salên 90î û niha de bikin, emê ji xeynî tawanbarên rêxistina terorê ya Ergenekonê tişteke wisa berbiçav nebînin.

Ji aliyê din ve em niyeta berpirsiyarên Tirkan baş dizanin. Yek armaca wan heye, ew jî ew e, ku ew bi vê pilanê xweliyê bavêjine nav çavên Kurdan û hinekî dilê wan xweş bikin. Ew dixwazin mermên xwe yên ku wan di pê hilweşandina Osmaniyan re bi cih neanî bûn, bînin cih. Armanca karbidestên Tirkan ew e, ku ji dûr û nêzîk ve Kurdên Başûr, heger hêza wan têr bike, Rojhilat û Rojava jî bînin bi Tirkiyê ve girê bidin, ku Tirkiyeke mezin û bi hêz di Rojhilata navîn de ava bikin.

Lê divê desthilatdarên Tirk baş bizanin, ku ew kul û mermên wan dê di qirika wan de bimînin.

Xwediyê malpera Netkurd û siyasetmedarê kevin Mûrad Ciwan di gotara xwe ya dawî de behsa zehmetbûna avakirina serxwebûna Kurdistanê dike û koçberên Kurd yên li Rojavayê Tirkiyê ji destê zora rejima Tirkan bela bûne, wek mînak dide. Ev nêrîna Mûrad Ciwan di derbarê ezmûn û zanebûna wî de li ser dîrokê ez xistime nava şokê.

Çavkanî, binêrin malpera Netkurd: http://www.netkurd.com/?mod=author&option=view&id=320

Mûrad Ciwan bixwaze, nexwaze bi vê helwesta xwe qapûtê (paltoyê) Abdullah Ocalan davêje ser milên xwe û dixwaze vîna gelê me û mafê dadimend yê neteweya me bi azadiyê û bi avakirina dewleta xwe li ser xaka Kurdistana xwe -bi kêmanî- bixe cihê gumanê. Ev helwest ne helwesta rewşenbîrên Kurdistanê ye, bêhtir ji wê ew helwesta keysperestekî bê bawerî ye.

Ez naxwazim bi taybetî mînakekê ji dîroka Israîlê bidim, lê ji ber nêzîkbûna ciyografî û zûtêgihştinê, da Mûrad Ciwan bibîne, ku mirov ne tenê ji metropolên Tirkiyayê dikare vegere welatê xwe, lê ji seranserê cihanê jî, ezê hatina Cihûyan ji bo Filistînê û avakirina Israîlê bikim mînak.

Di sedsala 19an de Cihû li Rojhilata Navîn –heme bêje- nemabûn. Hemû Cihûyên cîhanê bi bang, hawar û pêşengiya Theodor Herzl di 1896an de li Basel, li welatê Swîsre Kongra Sîyonêzmê çê kirin û di wê Kongrê de biryar hate girtin, ku Cihû ji xwe re li ax-erd bigerin, ku welatekî serbixwe ava bikin. Berê Cihû çûne girava Madagaskar, ku wê derê bikirin. Lê paşê dîtin, ku Madagaskar ji bo wan biçûk e, loma dev ji Madagaskarê berdan û di sala 1903an de grûbeke Cihû ji 25 kesan ji Polonya berê xwe dane Filîstînê. Bingeha dewleta Îsraîl bi vê gavê hate avêtin. Paşê bi hezaran Cihû wek lehiyê berê xwe dane Filistînê û destpêkirin ax-erdên Ereban ji xwe re kirîn. Lê Ereb bi cehaleta xwe hay ji planên Cihûyan tinebûn. Tew Cihûyan di nava xwe de cihên kolektîv (Kibbutz) wek pergala sosyalîzimê ava kiribûn, ku xwe zû bigihînin armancên xwe û di dawiya dawîn de dewleta Îsraîl di sala 1948an de ava bû.

Çima Cihûyên ku bi hezarê salan ji welatê xwe hatibûn derbider kirin, karîn vegerin û dewletê xwe ava bikin, lê çima vegera Kurdan ji metropolên Tirkan ji bo Kurdistanê astengiyek e? Pişt re çima serxwebûna Kurdistanê bi koçberân ve tê girêdan? Ma bê vegera van koçberan gelê Kurd nikare dewleta xwe bi rê ve bibe û serxwebûna xwe biparêze?

Li aliyê din ez di vê helwesta nû ya Mûrad Ciwan de peyameke veşartî dibînim. Ez bawer im, ew dixwaze bi vê peyamê ji rayadarên dewleta Tirk re bibêje, ku ew jî li dijî serxwebûna Kurdistanê ye û bila ew ji aliyê Tirkan ve wek nûnerekî cidî bê girtin. Çimkî wekî din mirov nikare ti wateyê-manê bide vê nêrîna wî. Ev helwesta Mûrad Ciwan dîsa eşkere nîşanî me dide, ku dema mirovên wek wî êdî qediya ne, û divêt ew herin di mala xwe de rûnin û nema seriyan gêj bikin.

Çimkî nêrîneke wisa, ku zehmet e, Kurdistaneke serbixwe ava bibe, di eynî demê de pejirandina meşrûyete dewleta Tirk li Kurdistanê ye. Di eynî demê de meşrûyet û pejirandina faşîzim û dîktatoriya  dewleta Tirk li Kurdistanê dide qebûlkirin.

Bila ti kes ji niha de lê nexebite, seriyan tevlihev neke, Kurdan çavtirsandî û dilşikestî neke û dewleta Tirk jî ewqas mezin neke û nebêje, ku serxwebûna Kurdistanê zehmet e. Herçiqas bi dehsalan e, dewleta Tirk bi hemû hewldanên xwe lê xebitiye, bingeha daxwazên Kurdan vala derxe û paşê jî çend pariyan biavêje ber çend Kurdan, lê vîna gelê me ji van lîstik û yariyên wan xurttir e. Pêşiyên me gotinên pir bi wate dibêjin û divêt em ji bîr nekin “Kevir tot dibe, diçe li cihê rast disekine”

Belê ew kevira êdî tot bûye, wê ne Tirk bikarin wî kevirî bidin sekinandin û dê di cîhanê de ti hêz nikaribe wî kevirî bide sekinadin, heya ku ew kevira li cihê rast bisekine.

Ew cihê rast jî serxwebûna Kurdistanê ye. Serxwebûna Kurdistanê daxwazeke dadimend ya gelê me ye. Di ber vê armanca pîroz de bav û kalên me bi hezaran gorî û cangorî dane, Tevgera rizgarîxwaza Kurdistanê di dîroka xwe de gelek mirovên keysperest dîtine û bi demê re ew ji rêya xwe avêtine.

Divêt ewên serxwebûna Kurdistanê ewqasî zehmet dibînin, wan tiroviroyên xwe ji xwe re veşêrin. Hewcedariya Kurdan êdî bi gotinên wan kesan tine.

Herçiqas di nava Kurdên Bakur de hêza ku ji xeynî PKKê tevgera Kurdên Bakur biparêze tine be jî, lê qet gumana min nîne, dê di vê demê de tevgereke nû derê meydanê. Jixwe ew partiyên ku dema şerê sar de hebûn, rista xwe ji zûde qedandine û ti kes jî êdî guhên xwe nade wan.

Îcar jî em li ser gotinên Abdullah Ocalan rawestin, yên ku ew goya di derbarê çareserkirina pirsa Kurd de dibêje. Abdullah Ocalan bi parêzerên xwe re roja 14.08.2009an de da xwiyakurin, ku ew dewleteke serbixwe û federasyonê napejirîne û wisa got:

Devlet bir çözüm değildir, engeldir (Dewlet ne çareseriye, asteng e)

Bana Güney’deki gibi bir federal devleti verseler de ben kabul etmem. (Heger dewleteke federal wek Başûr bidin min, ez napejirînim.)

Şimdi bugün bana, Amerika’nın Barzani’ye verdiği gibi bir federasyon deseler ben bunu kabul etmem.

(Niha îroj Amerîka ji min re bibêje ew federasyona wek wan daye Barzanî bidin, ezê nepejirînim.)

Çavkanî, binêrin: http://firatnews.com/index.php?rupel=nuce&nuceID=12614

Yanê Amerîka ji Abdullah Ocalan re bibêje, were ezê federasyonê bidim Kurdan, dê Abdullah Ocalan li dijî wê federasyonê derê.

Abdullah Ocalan di rastiyê de di vir de bi wê helwasta xwe dibêje, ku çima ewê dewlet an jî federasyonê bixweze, koka wî Tirk e, Tirk bav û kalê wî ne, ew jî xulamokê wan e. Û bi vê yekê ew dîsa pê li hebûna gelê Kurd û rûmeta cangoriyên Kurdistanê dike.