Ronî ELÎ

 

Weke rêwiyekî

Ku,

Di xwenên şevan de

Hêviyekê bide ber dil

Sawirên aşopî

Di tixûbên,

Sembol û durişmeyan de

Sîdareyên çewsandinê

Radihijtin ..

Û di binê

Bîreke miçqî de

Sorgulek

Di sînga tariyê de

Ji nifşên hêvîdar re

Dibişkaftin

Alavên dûmandinê

Di hinavên şerpeze de

Pêngavên geşpêdanê

Bilind û berz

Berevaniya hebûnekê

dikirin

ji ber,

Biryar ew bû

Yek û dû

Finda serkeftinê lidarxin

Hêvî ew bû

Yek û dû

Di kendavê reşbîniyê de

Ezmûna rêveçunekê

Bi encamên

Tîşka raperînekê

Niyazên geşbîn

Li karxin

Lê,

Heman şev bû

Xwen û sawirên bê hode ne

Raveyên neçariyê ne

Şiyanê hastên rakeftî ne

Mebesta serwerên sextebazin

Çimkî,

Li vebûna çavan

Û vepirsîna tîrêjên rojê

Şemal vemirtî bûn

Sorgul nebişkifî bû

Tenê xwen bû

Çirka dîdariya geşbîniyê bû

Bi şev hat

Û

Bi berbangê re

Çû û çû û çû …

 

17\1\2008