Di navbira axaftina min de, bi qûtabiyên min re, yên di  beşê wêje û hunerî de, jibo şaristanî û hunerên Hindistanê yên gewre, gengeşe vebû , û gotinê ez birim, da ku ez lêvegerandinek bi şewat bi durûna xwe re bikim ,  û (ez) çiqasî ji daniştinên lêvegerandinên  durûnî heznakim , çiqasî ez ji gera di hinavên dilê xwe de di qeherim ,ev navxweyî çiqasî sore û xwînîye û dilkutokiye û bi êşe û bi kîne û evîndare û serserîye û bizdoke !! , ew jî berovajîye , û girêkoke ,ez nikarim pêre bidûbistînim , dema ku çîhan zorê li min dike û dihêle ku ez di hinavê xwe de xwe lihevbipêçim,wê çaxê bê westandin û xembarî ez nikarim jê derkevim, û bêtir durî razîbûnê di kevim ,an ku  durî lihevhatinê bi durûna xwe re di kevim .

Ez û zeriyên(qutabiyên ) xwe ,hatin ser axavtinê jibo serwera dirama ku di olên kevnar yên hindistanê de peyda dibin , û min hewldan kirin  bi wan re da ku em bighêjin nîgarkirinek zelal bo vê serwerê , a ku wateya wê bi giştî û bi şêweyekî hesane dibe xaçirêkek durûst bo rastiyek tenahî dibe nûnera  navika jiyanê,ew jî rastiyek cîyawazî têde heye ,di navbira mirovekî û yê dîtir , û dema ku mirov dighêje naskirina rêka xweyî rast ,û rola xweyî taybetmend di vê jiyanê de ,wê çaxê wê dirama xweyî taybet dîtibe .

ne tiştekî hesane ye jibo mirov  têbighêje da ku vê pirensîba  kur ya ku wateya wê di şûnwarê felsefa hindî kevnar de koka xwe berda ye, nemez ku mirov,bi baweriyên xweyî  olî yên  nûtirîn ,û bi locîkên xweyî  ku yek carî nerîna wan berovajî nerîna hindistaniya ye  di warê  têkilya yazdan bi xelkê re, û di hêla rola yên dîtir di jiyanê de .

Lê qutabiyekê misogerkir ku wê dirama xweyî taybet dîtiye , rastiya bêbend dîtiye, û ew rola xwe di jiyanê de xweş nasdike, tev ku baweriya minî serrast ,ku wê tu tişt ne dîtiye , û ew ji tiştekî ne bawere durtir ji bêvila wê ku li jorî  rûwê wê ye , lê  min hizir li bêzariyek vebirîn kir   ,dilê min tijî kir ,û ez agehdarî rûniştinekê ji wan rûniştinên  zikroşî kirim, ê ku mirov di wan de , lêpirsînê li durûn xwe dike.

çi xweşik bû baweriya temenê biçûk ,dema ku min bawer dikir ku ez her tiştî dizanim ,û baweriya min serrast û serbixwe ye  , û pirsên min tev de  bersev bo wan hene, û  bersevên min  tev de behaneyên wan asê ne , dema ku melhezên min diyar bûn ,û armancên min rê li ber wan ne dihat girtin , dema ku ez pişt rastbûm ..

vê rojê .. ,bi taybetî vê rojê,her tişt ji min perqoqanî  xuyadikin, ji dewsa ku li ser lingên xwe rawestyayî bin , rê bi leylan xuyadike ,  û armanc bo min biyanî ne ,tev ku  min ew bi destên xwe afirandine, tiştek li cem min  nîne   ji bilî birsên merezî giravî dûbare kirî mîna şilaya ku di kelkela rojek havînê de xwe veşartiye ..

Eztexîrollah ku bersevek amede li cem min hebe , ew.. dereweke , xapandineke ,mîna liba Espirînê êşê dibirîne , û dema ku bandora bikêrhatina wê bi dumahî dibe  ,dîsa pirs li rehê dixe ,wê di sûtîne û wê dax dide ,laş tev de kontak dike !!

Dûre ev çi azarîya wijdane ku nahêle ez bêhna xwe bistînim , dibêjin ku azarîya wijdan bi rûdarî diyardeyek mêyîtiye , em hatin afirandin tenê jibo wijdanên me , me bi êşîne ,qatînebû ku pêkhata wijdan mêritîye ,wijdan min di şewitîne çimkî min dergoşa xwe nebir nav nivînên wê di wê şeva ku çivînekê ez niçîrkirim , wijdanê min  xweda jê ne razîbe ,min dax dide çimkî ez amede nebûm li wê simînara ku pêwîstî min bû da ku ez piştgirîya mijara wê bikim, û dihêle ku ez boşman bibim jibo vê pêlava ku min bi temenkî mezin buha kiriye , ya ku di kare xwarinekê bîne ser mesefa malbateke dîtir an ku zarokên wê fêr bike an ku laşê wan derman bike , û herweha ew  êşdîtinê bi min re peyda dike , ku ez ewa erzan bikirim a ku lnigê min di êşîne û perên min pela dike di kirînek ziyanî de,  dilê min, min di şewitîne ku kombyoter min ji kelandina xwarinek xweş distîne, a ku minê li ser destê xwe ew pêşkêşî malbata xwe bikra

Û hişê min li himber  min radibe dema ku ez katê xwe li metfexê winda dikim ,û ez di serguhên xwere davêjim wê pirtuka ku li hêviya mine , ya ku  miz mîna a wê nîne, ku min porê xwe hûnand ezê bixwazim ku wî berdim ,û ku min ew berda ezê bixwazim ku di girêkekê de wî kedî bikim.

Jibo çi ta nuha min dirama xwe nedît ye, gelo têwera hindistanî a ku dibêje : /hebûna me bi xwe azariyeke  dirêj dibe di gel dirêjbûna daxwz û dilbijandin û hêviyên mirov ve,gelo wê  têwereke durust be ?

 ew pêlangêrk bi rastî dijî mine , lehengên wê wijdanê minî rûşuştiye , û dilê minî xwînîye ,û hişê minî serseriye , her sê siwaran  bi kêfxweşî serpereştiya wêrankirina min dikin ,van her sîkan hevbendî kirin bi Boda re yê şehristaniya hindstanê ye ,û bi Konvoşyos re yê şehristaniya çînê ye , ez li Boda guhdarim ku dibêje : /em mijûl dibin, em bûne ne /, lê  Konvoşyos qebûl nake ku ramana wî ji rîformkirina cîhanê durtir here  ew dibêje :/ hîna me jiyan fam ne kiriye ,vêca çawa emê mirinê fam bikin /,û bi ramanên felsefa pelabûyî   ,di neqeba vî û wî de , li hişê  min xweştê, û dilê min derda dibîne ji werzeşiya hişê min ya dijwar,û   wijdanê min piştgiriyê dide herdukan bo bêtir min bi êşînin ..                                                             

Boda gotiye :/ em ramanên xwe ne, her tiştê ku em ewin , ji ramanên me der dibin , bi ramanên xwe cîhanê em saz dikin/, eger ku peyva Boda rast derkeve ,ez xwe dibînim ku ez tiştekî di jiyana xwe de nekim ta roja dûmahî yê.an hebe ku ez  şoreşekê çêkim ku min û neyarên min li ber xw bibe

Tiştê  dûmahî ..

 Boda dibêje : /ku tu  xwe bi pingirandênê ve bigre ,wek ku te pîzotek sincirî zevt dike ,û di xwaze ku bavêje mirovekî dîtir ,lê ê ku dişewite tu ye /,vêca jibo kê ezê bişewitim , ku hîna destên wî di nava pîzotên wî dene,wek ku ez dikim ,gerek em lihevhatinekê bikin ,bo em îro pîzotan deynin kêlekekê,û li hev biburînin. ,berya ku pîzotên pingirandinê lepên me şewitandî û   nelihevhatî bihêle .

   ……….    ………     ………

Wergerandin : Zagros Osman