|
||
|
|
Kesêd berêz… xwedanêd hêzên giran… Ta evê rojê ..gazina min ji bobelat û sosretan tune bû , çiku aştîxwaz ..dilsojin û di neyaran jî dadiwertên , lê ji îroj û pêve divê em dilopên xwîna evî dawerê xweyî bextereş palêsin ,. Di rakêşa hevrikiyên demane û rojane de..rûxsarên taqîkirinê bi rijdî gêran bikin, rengeya hin tiştên wenda .. ji evan nimoneyên berçav .. ên ku roj bi roj şityar dibin , bi çarenûsê xwe ve biçespînin .. û eşkere bikin ..da kîndarî di çirava xwe de vegevize , daku dexs û çavreşî ji me dilsar bibin ,..êdî em hew dikarin di ewan kurtegoriyên di berbanga xwe de bibuhûrin,.. Wê ta kengî xwestekên me tîman û mamikên veşirtî bimînin..? Ma em neçarê tolhildanane ..an neşê û nekarin …? Ma ta kengî sersaxî …? Êdî bese guvaştin û bişavtin û heşavtin û … kambaxî . Hêjano ….
Hin rastiyê dikirin û hin jî difiroşin Li meyxana rastiyê em tenê meynenoşin Peza lawazî şexel bê fedî em didoşin Karê me ê rojane gotinên qereqoşin Hezkirin ji bîr bûye em li kînê bicoşin Tevde ji hev dilreşin lê li rû zimanxoşin
Ne rojek û ne rûkî jiyanê tenha têra temen nakin …!! Sînorin bi xwînê nîgar bûne û hin jî bi ximavê …? Birînên xakê kul bûne ……lê hilperikîne …! Bêyî şwînî û bê şahî dikene û digirî Wek evîndar li ser bayê nivîsî ..û jê birî ARŞEK BARAVÎ 12 / 3 / 2008
|
|
|