Ji asoyê tunî yan awayî li ba nigarkêşên kurdan dem bi dem her wuha ew jî weke devedorê û ne kêmî devdora xwe maye, û wisa bêtirn ji gelekan di hunerén di cuhané de di ber xwe dide û xwe rêzgar dike, ji qonaxê fikrên reş bi wan rengan xwe dixemiland, bi cudaya rengan, bi dîmenên keskesorê li ber xwe dida, ji wê qonaxê ta bi vê qonaxê rabûn û şiyarbûn, bi hêzên rastîyê û bê sucî dinav tevnên mirinêda dihat xemilandin, tev toz û êş û tev qirêj ta bedewbûna canikekê yan zeriyekê, yan hêsirên zarokên sêwiyan, ew hêsirên bi têrbûna zeyta rengan gelek hunarmendên kurdan hêsirên wan zarokên kurdan yên perîşan û bindest li ber çavên wan dibû wek zeyta rengan, bi wê zeytê alîkariya rengên xwe dikir, bi hêsir û ken bi perîkan li hev dida, û pê dîmenên rastîyê diafirand, ji qonaxekê ta qonaxeke nûjen, û wisa ketne deryake mezin û fire, di jiyaneke bi xwezayetî û di bin ezmanekî reş û tarî ne zelal, ta ji wan rengên kurdî dihat gotin bi rengên gerim û sincirîn, di ket ramanên gelek hunermendên bin dest, her wisa simfonîya hebûn û nebûnê jê dihat sazkirin, hin ji hunarmendên din, ji hêviyên perkên wan yên sivik bi wan rengan yên têr wateyên herî giran ji bo doza xwe bi perwerî rengên xwe bi xizmet û alikar bû ji bo doza xwe, hin ji kurdên dinê ji alî teknîk û semenên huner jêhatîbûn, bersiv jêhatîbûn nebes wê bi perîkên rengan be, pêwiste ramanên kokî ta perkên xwe yên netewî eşkere bikin, ta bibe alîkar ji bo pêşveçûna doza xwe ya netewî, wan hunermenda xwe eşkere kirin di nav sistem û civaka beyanîyê de, ê ko berî bibe alîkar ji wan hunermendên kurd re, birastî wan sistema bercewendiyên xwe yên siyasî ji wan distend, lê hin ji kurdan pîvaneke mezin ji wan hunermendên ko xizmet nedikirin ji kurdanre ji wan re di girtin, û ji alîyekî dinê hunarmendên kurd yên bi ûcdan pir jêhatîbûn ji bo doza xwe, hin ji kurdan li ser wan bê dengî xwe çend dikirin, gelek caran hunermendên windakirî, gelek caran ji bo pêşengên wan ew li zindana li darxistinin, lê mixabin gelek nigarkêşên kurdan, dinav civaka kurdan her wisa ji bo pirsgirêka kurdan doza mafên miletên xwe bi êfade tabloyên xwe li dar dixistin, wêneyên xwe bi eşkere dikirin tev lêdan û bi girtinê û wisa man bê deng.

Ji hêla hin xwedî pirsyar û xwedî biryar, ya nigarkêşên ko perikên wan û rengên wan her dem dihat ricifandin ta roja îro ji bo naverokek kurdî bi eşkerekirin yan ji bo pirsa kurdî, her wisa pêşengên wan di navenda ,,ALŞEBIBE U ALBEHIS ,, dihat raxistin, û wêneyên kurdên bi ûcdan bi lêdan û li ser dîwarên zindana dihat bîranîn û raxistin û ji ber pêvajoya kontirola şofiniya dihat veşartin, dîsa ew qata berpirsiyar û xwedî biryar wan hunermendên tirsonek bi pivaneke mezin wan didîtin û hunermendên bi hêz û bi saw wan bê nav û bê heyf dikirin, pirsa me eve ka pîvana rastiyê û ka asoyê hunerîyê, yên şêwekarîyê, li ba qata biryar û berpirsyar ta gelek rewşenbîrên kurdan, ji ber wê sedema nerîna kor û bê heyf  civaka kurdan gavên xwe ji bo huneriyê wek meşa kîso û reqa gavên xwe bi derengî civak hîn dibe, ji ber wisa pîvan û ûcdan çima nakeve bin çavên rastîyê...?

1-fêrbûna kurdan ta roja îro, ji bo hin ji beşên huneriyê hîn qelse.

2-peydabûna dibistanên hunerî hîn qedexeye.

3-dûrbûna civaka kurdan ji bo hunerên şêwekarîyê û hin jı hunerên din, gelkî civak dûre.

4-xwendina hunerên nîgarkêşiyê ji hêla pirtûkên kurdî, ew nehatiye çapkirin yan amedekirin.

5-rexnevanên kurdan ji bo rexin û ramanên nîgarkêşiyê çênebûnin.

6-pêşengên kurdan li welat ù bitaybetî li welatên biyaniyê kurd lê amade nabin û kêm lê temaşe di kin.

7-bindestiya miletên perçekirî civaka kurdan ji huner bi dûrtir xistiye û li dû pêwista nan û avê ketinin.
8-disa dimine beşè huner yè şèwekariyè li ba kurdan li du beşè tev aya hunerin di cihanè de kurd xwe pè mijol nakin