|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
KOMÇETEYÊN ÇANDA KURDÎ
01.02.2010 Sedemên paşketina çand û wêjeya kurdî pirrin , sincî û reftarên toreyî ji ber wan azirîne, çiku avruwa zimanê kurdî a evra .. bi arava pîlanên neyaran hatiye şuştin .. û jana êşêd birînên evê wêjeya birîndar bi girrav û desşo û çirava kîn û dexsê .. bi destê sîxor û altaxan hatiye dermankirin, lewra birînên ziman lê hilperikîne ,mîna nîçîra di nav lepên goştexur û direndeyan de kêferat û berxwedana jiyanê dike ,vedenga qîrr û feryada vî zimanî .. dîwarê tariyê diderizîne , valahiya asîmanan diqelêşe, guhê dilê bihîstok dilerizîne .. û nameya hawarê ji me re dihinêre , gaziya xwe bi gellê xwe digihêjîne .. (gilî û gazinên xwe bi xak û axa xwe dike) . Ji evan sedemên ku di evê dema berovacî de bûne arîşe û alozî .. û rêyan li ber pêşketina kar û xebata wêjeyî digirin , evin ew komçetene.., xwedanêd navdariya bêyî bayikê wêjeyîne .. Her weke ku kesêd rêbirr , keleş , eşqiya û çete , bi karên xwenî ziyandar nas bûne, her weha di nav çanda kurdî de jî peyda bûne û roj bi roj pitir dibin, ziyanan digihêjînin zîrek û çalakvan û bawermendên hişmendiyê , pirên arîşeyan li pêşiya gerdîş û pêngavên delîveyên pêşketina hebûn û peydakirinê .. dadimezrînin, daku pêşketinê li paş xînin û zanestiyê biqewrînin(qewtînin) û çerxa çewtiyêyî xwarî mirî .. vejîn bikin û rast bigerînin... Her kesekî ku rahişte pênûseke xweşik .. ew bû nivîskar , bila dernexûm jî rahêjê .. tu kes nikare jê re bibêje na ... çiku ew hêzdare,sawa tûrikê bi pî ve daliqandî jî heye.., an partiyek li pişta wê/wiye, an jî olek , êlek , an jî birreke zugurt û sûte û tûle dane pê ..jê re bûne mirîd û kole , çima na bûne hêzek .. , dadwerî jî nîne ku wan tawanbar bike ..!!! Erê ew nezanin , lê çend nivîskarên wan xwedêgiravî hene .., ji xwe re hindek bayik ji çewtiya demê dizîne(an ji berhemên dûr û wenda , an jî ji wêjeya zimanên biyan) , lê bobelata mezin ewe ku her yekî ji ewan komikan jî rahiştiye pênûsekê.., jixwe wê ji akarên xweyî kolanan û perwerdeya şeqaman(zikakan) binivîsin , da ku bi hemû cure û rengên hawe û şêweyên xwenî bêyî rêzdarî .. êrîşa xwe bibine ser karekî pîroz û ji hinavan de bilincînin, weha karê rast dibişêvin û ji rastiyê dadiwerêvin .. , gemara lawaziyê lê dipêçin ... da rasteqîniyê bi awayekî hêsan û bi asteke asayî ji jana şahnazî û paya xwe re vediparimînin .. û li gor berjewendiyên xwe vedizelînin.. eve etav .. eve mergesata resen .. eve..!. Heyhêzî(dilpîsî) herdem bermaya(pêmaya) lawaziyeke sincî û xizaniyeke nihadiye, ji kesê dilpîs werê(weyê) ku ew hez dike , lê belê.. tiştê ku ew dike .. tenê ew li asayişa(ewlekariya) xweyî derûnî .. a taybet digere... Mîna rojgarên kevnar , dem bûye dema komçeteyên jiyanê , ev komik li talanê koma dîtir dide, her weha nijdevaniye .. talankirine... cerdevaniye , ên xurt qelsan dixun .. jiyana dahlêye(daristanêye)....hey wax ... mixabin..., ma ne şerme ku li çar hawîr me dijminin û em jî dijminên hevin..!!!??? Nexasma ev êşa ku hin kurdên başûrê biçûk pê ketine , xwe di her warî de ji her kesî mezintir dibînin , xwe ji hev jî mezintir dibînin , dînbûna meznahiyê li wan bûye nexweşiyeke derûnî.. da xwe ji xwe jî mezintir dibînin . Girr û kînên wan berdewamin, tu kes ji wan kesekî hempayê xwe nabîne, her komçeteyek dixwaze komçeteya dîtir di kwîrkol û kunçalan de werke , navdar li nûvaran digerin da ku wan vemirînin û nûvar jî xwe li bin guhê navdaran didin da ku bi wan re navdar bibin .. an jî wan bi xwe re daxînin, bajarî û gundî jî li hev digerin , nivîskarêd zimanên dîtir û ên zimanê kurdî jî hevûdu talan dikin... û di her beşekî de jî xwe bi xwe hev tawanbar dikin, hev digevizînin , toza salan bi hev rêş dikin û dîsa radibin xwe dadiweşînin , cewşene cenge .. , awaza fortan buhara welêt bizdandiye .. û xwendevan ji xwendina berhemeke nûh an jî ji amadebûna sîmînar û şevbuhêrk û civînan çavşikenandî kiriye , tew dudiliya kesên dûrî vê cewşenê .. hew dizane .. kî erêye û kî naye û ... h ..w ..d.. lê dawî dûdirêje , poşmanî li me poşmane û em bi ser temenê jiyanê de vedirşin .. gazina me jî ji bêdadiya mezdaye ne ji yazdane. Raweyeke pêknehatî (ne tekûz) tu caran rêdana karekî pêkhatî (tekûz) nake , çiku ewê rewrewkî be , mîna leylanê be .. û pêkenek be , ango bi êrîş û tawanbariyan mirov bi ser nakeve..., comerdî dewlemendiye, lê kesek nikare ji bilî arzî û samanên xwe tu tiştî bide( kes nikare bêhtirîn ji tistê li ba xwe pêve bide). Dema ku handerê mirovî.. biryaran ji guvişka mejiyê mirov distîne, wî dajo(diajo) ser dîtina xweşiyê , lê sinciyê perwerdeya wî ê ku ji jînwarê wî hatiye .. wî ji ser xweşiya nelirê vedigerîne, di jînwarê rewşenbîrên kurd de jî rewiştên perwerdeyî hene.. , de kanî bera hander û palinerên wan jî .. wan ji ser paye û navdariya nelirê vegerînin .. ma gawiristanî rabûye... an pîlanên dijminan ji me mezintirin ...!!!??? Kesê ku ji desalet û raseriyê hez dike , ew bi xwe lawaze, serkêşiya wî êrîşeke parastinêye.., ew êrîşê ji xwe re dike rêbaz .. ji ber tirsa ku êrîşî wî bibe(êrîş were ser wî) .. û riswa bibe, dêmekî desalet û raserî ji lawazan re qereboyin(cîgirin) seretene.., ango riswakirina xelkê.. sawîrên balahî û hêzdariyê bi dest wan dixîne (ji wan re peyda dike) , tevlî ew bi xwe hay dibin .. ku bêyî mezaxtina(bikaranîna) hêza zîrekiya ku ew jê re neçarin.., karek pêk anîne.. ! Balo dijxwazî vacî hêzdariyêye,heger pêdivê be ku hevrikî vên û deyax be.. dêmek wê hiştir(qantir) ên herî vêndar û bi deyax bin. Pêdivêye ku mirov ji wîtiyê(pêhaynebûnê) derkeve û hewildana kedîkirina handerên ezîtiya xweyî civakî bike.. da ku perwerdeya xwe di reftarên cîwarê(jînwarê) xwe re bide nasîn, li wê hindê ewê ezîtiya xwe a herî bilindî ku ji ezîtî û wîtiya li ber zêrevaniya perwerdeyî pêk hatiye.. pêk werîne . Di dilê min de birînin vebûne ,weke lêvin qalind ku li wan xuyan dibe …taya mirinê .. û her birînek jî .. kûrtirin ji ewan robar(çem) û nwalên te…, ji ber ku (çiku) evana birînên doza tene …hey welat...... Arşek Baravî Amûdê - 31 - 1 - 2010 |
||
|
|
|
|
|
|
|