Mahsum Nisebini

 

 

 

Lêvên sornarîn   ( helbest  1 )

 

 

 
Guljînê
hezkira bisk zêr
şevrojê awirên te
li mêrga zozanê min
kon vedane
dîtina rûwê şêrîn
di nava mijan de
hatine dorpêç kirin
eşq birîna min
ji xweziya dilî dirije
balkêşiya rûdêmên te 
awazê livhêziyê dibêje
bi fûrîna hestên  xwe
memik berfînên te
maçdikim
guljînê
xemilbejna xwekêş
li ber siya xeyalên xwe 
mist didim
kute kuta dilê te î rehwan
pêdiviyên min
dikewîne
narkên kurîsor kulîlk dikenin
henes bi henes
bêhna elendê ji gerdina te
dikêşim
mijandina lêvên sornarîn
pêlhinavên min
dişidîne
hevdîtinên bi hesret
li xweziyan me digerin
tovikên jînê li zeviya zikê te
diçînim
bi lêdana têlên giyana xwe
sbehîbûnên şermok
diqîrim
guljînê
pêçanên hevmêjî aram
xelwetbagêrî şehweta min
dibin
zulf bi bêhna zar şêrîn


Mahsum  Nisebini



Têkiliyên bê rêz    ( helbest   2)

Lorînên xewê
ji dengên bêdengiya reben tên
razana çavên vekirî
xemsarî şiyariyê dibe
zilaliya ramanên me
bi keserkeşiyê dixilin
zimanên janreşên
li tenikiya hestan diçêrin
guhên bê parzûn
ji pêjnên genî neqrîsk didin
têkiliyên bê rêz
raqsa kenê rondikrêjî dibarin
destxerîbên fenfûtî
bi  henesa komê dijîn
de bibînin bibînin
bihara şewitî
tîmara sergêjiya laşê xwe
havênê yekbûnê li meyanê xembare
em
li ber siya stêrikan
ziwabûna dilên xwe avnadin
vedana kiryarên rûgeş
hêviyên paşroja dilxweş
ramanên rast livî hevbeş
bi qetînên tilîreş ve diçin
dîtinên lerzok
ji xwarkarî dipale
û armancên stewir ji melûliyê dirijin
germbayê heskirinê 
ji şerxwaziya toranî dimire
xwe
ji zûrînên diran bi xwîn re tevdidin
em
hê bi şûrê giyandanê
kefenvirên wan î li xwe diqetînin
zêzikê nû 
li hêviya  bilind dengiyê hisretkeşe
rewş êşa bi pirs
guhpêlî bersifçarane...

Mahsum  Nisêbînî