|
|
 |
|
Kamran Simo Hedilî |
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
”Cil spî, şûtik reş in.
Xwedê nenas in, Ehrîman perest
in.
Bi kêrên yaqubî û
xençerên zerdeştê agirperest in.
Ew in yên mafê
şivanan ji bîst pezî yekê.Bixwîne |
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Di navbera zarokî û ciwaniyê de barana evînê li
zeviya min jî barî. Weke piyên mirov di heriyê de
herine xwarê, piyên min di evînê de çûne xwarê. Hin
pêlavên wan herî digirin û şil dibin. Ling, serî û
dilê min di şadî û şîna evînê de çûne xwarê û hem jî
ji barana evînê şil bûn. Di vê gola agirê gulan de
diçûme xwarê û hê diçim.
Bixwîne |
|
|
| |
|
|
|
 |
|
|
|
|
Rindêxan |
K amran
Simo Hedilî |
|
|
-Çavên te ronî bin
birazî, xwedê keçeke rindik da xanima te. Ewqasî
xweşike mirov dil nade ji tirsa çavînan lê binêrê.
Lê heta keçik bû, rebena dayîka wê çû dinya din û
hat. Min digot dibe ku ev zarok naxwaze were vê
dinyayê.
Bixwîne |
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Beden û
laşên westiyayî yên giyandar, yanî zindiyên xwedî
giyan hemû di xewên bê pencere de bûn. Weke
daristanan bêpêjn bûn derya û çemên ku bi harî
diherikîn. Stêran riya gera xwe birîndar kiribûn.
Corecorên refên firindên li ser çiqilên darên
guhîjên bi stirî li qeraxên bax û deryayan li ser
lîsên xewê bûn.
Bixwîne |
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Çi dema
ku ez çavbirçîtî û
xwestina xapandin û
kuştina kurdan ji
rêveberên tirk dibihîzim
an di televîzyonan de
dibînim. Tilîiya
”lehengê” numara 8 tê
ber çavên min û kenê min
tê.”Lehengê”
jimare 8. wilqasî
çavbirçi ye û ji bo
xapandinê ji xwe bawer
e, fêhmnake ku hinên din
jî hene û dibe ku neyîne
xapandin. Hesabê perên
ku ji xapandinê dê
qezanc bike dike û berê
xwe dide doktor. Lê ew
tê xepandin û zerarê
dibîne.
Bixwîne |
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Werin, werin
ji bo yadî nû û bîranînên min ên
raberdû,strana şoreşê,
strana rizgariyê û strana azadiyê
bistrênin. Bi dengê
bilindtir bi hestên germtir
bistrênin û zûtir stranê bidine
bihîstin. Strana
serhildanê dixwazim ez. Peyvên wê
mîna artêşa azadiyê di dilê mirov re
derbas dibin. Bixwîne |
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Li kenarên jînê li
mijrojeke payîzê bi dengê stranên
dilşewat ên dengbêjekî serhadî
em dixwazin hemû êş û
kovan û hezkiriyên xwe bicih bihêlin
û herine cihekî dûr pir dûr. Lê tu deman bê ku em
wan bi xwe re bibin, em vê nakin.
Ji ber ku çeranûsa me
û ya welatê me bûye yek.
Bixwîne
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
------------------------------------------------- |
|
|
|
------------------------------------------------- |
|
|
|
------------------------------------------------- |
|
|
|
------------------------------------------------- |
|
|
|
------------------------------------------------- |
|
|
|
------------------------------------------------- |
|
|
|
------------------------------------------------- |
|
|
|
------------------------------------------------- |
|
|
|
|
|