Hindek Ji pêlên Bîranînan

    Zilamek li taxa me hebû navê wî Bavê Selma bû gava go ji mala xwe derdiket dibû tinazî û pêkenîna zilamên taxê,  Bavê Selma zilamekî bi tundî çavteng û nemerd bû.. gava ku xelkê silav lê dikir berê xwe ji wan diguherî  û xwe nedispart kesî  ji xwe re digot heger ez guh bidim xelkê wê çûn û hatin û serdanî jî digel min bidin û bi vî awayî divê ez çayê û kafê bidim wan û çaxê firavîn û şîvê be divê ez wan vexwînim ser xwarinê û ev yek hemî ziyane        ..

Amûra jimaryarî ji bêrîka xwe derdixist û dihijmart ku li ser wî çendîn buhaye çayê û kafê .                        

Ne ez serê xwe dêşînim û ne peyvîna xelkê ji mire gereke. Her ez dost û merivekî bibînim ezê xwe bidim Alî çêtire.

Wê ji min bipirsin li ser kincê minî nû yên ko ji berî çar salan bes min kiriye û hîn ji heftpîna pêve tê de nîne

Yan wê pirsa pêlava min bikin ya ko hîn ji bermayên bavê mine dilvaniya xwedê lêbe ya berî deh salane û hîn ji sê caran pêve min çaksaz nekiriye û wê pirsa egera lawazbûna laşê min bikin û ezê bersiva wan bidim ko bi xwedê her ji du roja ez firavînê bi malbata xwe re dixum goştê ko her ji mehekê ez dikirim têra min nîv mehê dike û nîvê din jî ez merga wê dixum tev go ez nikarim zêdegavya bikim ji ber go rewşa minî aborî xizane tişteĸî min Nîne ji pêv du karxana û perçak zemîn ez ji xwere têde baxçan diçînim .  

Dê çawa ezê karibim deryê xwe ji mêvana re vekim û rewşa minî mewdanî lawaze ma hûn jî ne bimirene ko Silava xelkê ziyaneke mezine ?! ……

Ji kurteçirokên : Wezna Osê

Wergerandin  : Pêşeroj Cewherî