|
|
|
Dilê min bo te Duhok a min
Rûyê şîn,
mija spêdê, şikestina çavên te, sotina hetavê, tabûta zarokatiya min ser milên xwe helgirt. Pey taziya xewnên min çûçk û zarok, sîbera ferzindeka mirî dişûn. biken û girya xwe,
kolanan vedmalin.
Dilên niyas dibînim
dêmên neniyas zarokê kal neniyasî Bûrîn. Çentka wêne û kartên hevala bi milê çepê ve xwe bidavên dil girêda. tikêta firokê bi xurtî xwe bi serên tibla şehdê û beranî vegirt. Dêmên xelkî di nav xerecirê de, hemî wek hev in, lêvên biken firîna kevoka çav belavoka strana. Tinê ez ya biyanî me
ne wekî
kesê
biyanî li
derve û jor
li ser sinora û dûr. Rabîna firokê ji Hewlêr dilê min revand û bazda ji bo bizivrît... Dilê vekolayî ser tabîta diltengiyê te kir bû pelatinkeka rengîn. Şîn kirin hewes û perdavên şîn
nexşîn
roj.
Barana
payîzê,
şûştim
Bi germa xem û xweşiyan... gehiştînêk ji bo jêk dûrkevîn çi bibe, bila bibe!
noke min
bibe def xwe
dizanim kuçkirna min çarenûs e, her wekî viyana min dizanim ku şevên min dirêj in.
Girî dê
davên xwe
rêsît
xweşiya evro,
xema sube ye
xema evro,
kenyada sube
ye.
Di
dozexa
xwe ya
şox û
şeng
min
hembêz
bike.
Dilê xwe
dê bo te
hêlim,
barkem
dûr,
dûr
zeman
dûr
zemîn.
Fêrî
derbederiyê
û
koçkirinê
bûm,
fêrî
elfebêtkên
Teniyayê
û
xemokiyê
bûm,
fêrî
nalîna
şevên
bêdar
bûm.
Di
bajarên
pêşesazî
de
beringarî
şevên
xwînmêj
bim
bi dilê
trumpa
xewa bê
êş.
pişta
xwe
bidim
paşe
rojê
bila çavên min ser rojên reviyayî helawîstî bimînin. Gulnar Elî 23-6-06 Duhok
Nikirin
16-8-08
|
|