|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Rono 200 8
Ehmedê Huseynî Kêliya ku ji dayik bûm Dilopên hêsiran berdane çavên min Da ku dîtina min Bi qasî êşa gelê min be.. (Amberto Akapal)
Roj baş da tu xwesotina mûman bi hilatina xwe vemirînî û pêşwaziya pêlvedanên oxira min bikî! Roj baş da tu bi wêrekî parçeyên nexşeya parzemînên giyanê min, bi pêşmalkên ji êgir berhev bikî û reşeguliyên goristana Amûdê bi şehên şahberûyên bendemanê şeh bikî! Roj baş da tu destên min ên ji poşmaniya spî li ser milên çiyê bi tenê di nav diranên berfê de ji bîr nekî! Roj baş da tu li bin baranê bi min re şil bibî û bi min re ji bûkên rojavayî re bilîlînî û guhên qederê kerr bikî!
Li asoyên zîvperest ên çavên te, mîna ku kaneya gunehbariyê bim, dinêrim. Siwarê te yê birîndar im, li Sîpanê Xelatê wateyên nîvçe yên reşekujiya darên sêgulî me; lê kes bi hawara min û bi hawara pezkûviyên zinarên dilê Nûrê ve nayê! şevnameya xwe ji nav pencên hinekirî yên tobedariyê direvînim, hêlînên laşê xwe yên belavbûyî hînî pirtepirta baskên hilatina kenê te dikim, çiyayan û gulavên poşmaniya xwe, bi hev re, bi ser êvariyên dudiliyê de dirijînim û şevbuhêrkên hîvên çardeşevî ji te re, li bin baranê, bi pênûsên velerzînê dinivîsînim. Di valahiyên bêdawî de, di gerînekên demê yên bêbinî de, diherikîm û ber bi neynikên têgehên mirina xwe ve sernişîv dibûm. çiyayên ji xwînê ji navbera min û xwe hilîne, sîtavên min ên ji gurîna tozê ber bi xwe ve rakişîne û ji min bixwaze ku bi zimanê gulan bi te re bipeyivim, ji min bixwaze ku bi lêvên dîrokê maçî eniya te ya ji rojhilatê bikim, ji min bixwaze ku reşeewrên giran û sînorên zinêkar û rûpelên xeybê dûrî jena dilê te bixînim, ji min bixwaze ku ji te re bibêjim: Çavkaniyên serjêkirî yên xewna min ji berojkên lêvên te dipijiqin... Rêwîtiya xemhilgir a rêber û rêbirrên van rêzeçiyayan, bi gavên te yên bahozane dest pê dike... Gavên te jî yên bawermend, ber bi man û nemanê ve, ber bi bûna bûnewerên bobelatên berdewam ve diçin, min dilerizînin û dema tu pêl dilê min dikî; Xwe bi rondikên te û xwe bi xatirxwestina revendan dişom... Li ser şax û çiqulên dara hara destê te hînî zorbaziya xwînav û ximav û xunav û hînî dilovaniya dilodînî ya roka ber êvarê dibûm... De çiyayên xwe yên ji samanên bendewariyan di razên çiyayan de bihêle; bihêle hetanî ku bîbikên bendewaran hevûdû birizînin... Şevê di paxira rojê de û rojê di erênayê de bihêle; bihêle hetanî ku mîna dirindeyên birakujiyê hevûdû bigurînin... Bila bagerên sergerm daristanên sînga min ji xwe re mîna Troyayê vekin û bi ser ciwaniya gulgenimên helbesta min de bigirîn! Bila gulên buhara zimanê te di sêwîtiya baranê de sêwîtir bimînin! Bila dilê min têra min û te dilikê xwe raperîne, jena xwe nû bike, hinasên xwe bixapîne! Bila tu li ser keviya evînê wek stêrkekê min û dilbijîna min daliqînî! Bila tu rojbaş û şabaş û mircanqaş û peykertaşa awirvedana min bî! Bila tu yara yaran û nûra keleha Nûristana min bî!
London 18. 02. 2010 |
|
|
|
|
|
|
|
|