Arşivîn mîkaîl

 

 

Kevalek mendehoşî bi porè ermoşî

 

 

Di navbera min û nîgarè wè , û di navbera kevalèn min yèn cûre cûre , bi lewendî,bedewî,û nîgarè dilbera nazik ,min dîte car bi car, kème ko ew dema di sala 1989 ta 1990 min wek wè di dît ,dilèm kişand dil ji min bir û bû buhareke berfire,rinda li ber dilèmin û wek kevalekè li ber çavè min, nazik û bedew, por dirèj weke ermiş,yan porè dirèj weke pèlèn deryake berfire, porè wè min bi kîn û tèr evîn di kir, ziman nagere ko ez piştî wan salèn dirèj wè bi navbikm, lè ne dûre ko ez nîgarè wè li gel vè gotarè bi navè kevaleke mendihoş ji xwendevanan yan dilbijokan re rèbikim , ji ber ez jî bi vî semenè xwey dirèj ez ji gelekan dilbijoktirim ,ji bo yarèn bedew û xemrvînî , bi dilè pîrî yè

evînî ez dibèjim hèjayè ko nvîsèn wîsa jère dirèjbikim,û ji xwendevanan re diyarbikim.

hekîmè me Omerè xeyam û Cegerxwînè gelèn me ,pesin darè evînè di dan wek deryak bè qamî, bi pesin darya bejn û rûdèmèn zerya û çav reşan di dan, xèzèn xwe dilop di ke, her dilopek wek pel û gulèn gonavè hèseran dilop dilop di ke, bi bedewbûna newq ziravan û xwîn şèrînan rist û xèzèn xwe di hunand ,

îro heger ez jî vegerim hin ji kevalèn minî evînî ezè ji were bibèjim ko ez jî ketim rèza Omerè xeyam û Cegerxwîn hesarè ,wek ko gelek rèzèmin ji wanre he ye, lè dîsa her ez li xwe vedigerim û li salèn paşde vedgerim ma ne heyf û xebîneta hezkirina min ji xwedya wè kevalè ya bi porè ermoşî, yan li bamin bûbû wek ko min hirmeta wè gelkî di girt ji ber ji kèfa wî dilè xwe ez qet ne tewtihî bum , na? ez ji dilekî rast jère tewizandî bum, mixabin nerîna bilindî payebûna mirovan yan çikûsiyan dilan gelek caran dil bi evînîyan di xapandin , ew jèr dibèje evîniy xewnèn evsandinî, yan bè tèghiştina evînî , dîsa yè betirîn lè bu wek werxalakî ew yè hustayè wè kevalè ye , ko ji bo wè xwedya porè dirèj min gelek caran wek wî werxalî min nale nal dikir, lè ew jî ha ji bayè felekè tine bû, û ji xwer diket xwen û xeyalèn qesra yildiza, di got xwedè hertişt daye min , yan di ramanèn xwe digot bese feqîrtî yan bera kesè feqîr dûrî hèvyè min here, lè gotina hozanekî erebî tè bîra min ko di bèje piştî demn buhirî?

xwedya wè kevalè bi rastî min ewla xwe da bûyè, û min gelekèn caran ji ber sewda wè û ji ber porè wè wek ermoş û dirèj tev rûdèma wè ez bè hiş dikirim ,ziman li min lal dibû û dil li min di bû zengel , lè carek ew nedvegeriya bihişta min , ma ne heyfa wè kevalè , yan ma ne heyfa wè hezkirinè , nerîna di eynikan ticarî pèşrojè nade ti kesan .

Arsevîn mîkaîl